CPS Tekstil’de alacaklılar makinelere el koydu, 175 işçi işsiz kaldı!

CPS Tekstil’de alacaklılar makinelere el koydu, 175 işçi işsiz kaldı!

Tuzla Serbest Bölge’de bulunan CPS Otomotiv Tekstil’de patronlar arasında uzun zamandır devam eden anlaşmazlıklar gelinen noktada borçluların makinelere el koyması ve 170 işçinin bir anda işsiz kalmasıyla sonuçlandı.

Deriteks’in örgütlü olduğu CPS Otomotiv Tekstil, sık sık sorunlarla gündeme gelen bir fabrika. Üretim, piyasanın talebine göre esnek planlandığı için siparişlerin azaldığı dönemlerde işçi kıyımlarına gidildiği, siparişler arttığındaysa işçilerin ölesiye çalıştırıldıkları, esneklik ve kuralsızlığın hüküm sürdüğü bir adres olarak biliniyordu. Pandemi sürecinde işçilerin önlem alınmadan yoğun şekilde çalıştırıldığı fabrikada, onlarca işçinin enfekte olduğu basına da yansımıştı.

Mercedes, Volkswagen, Audi gibi markalar için araba koruma kılıfının üretildiği fabrikada son olarak ortaklar arasındaki anlaşmazlıklar nedeniyle sorunlar birikmiş, borçlular kapıya dayanmıştı. Bu nedenle işçi servileri aksamış, yemek vs hizmetler verilemez hale gelmişti.

Pandemiden kaynaklı malzeme gelmedi” bahanesiyle ocak ayının ilk haftasından itibaren izne çıkarılan işçiler ücretlerinin ödenmesi ve belirsizliklerin giderilmesi talepleriyle eylemler gerçekleştirmiş ve devir işlemleri yapılıyor denilerek oyalamaya gidilmişti.

Son olarak gazetemize de bilgi veren işçiler, alacaklıların makinelere el koyduğunu belirterek, “Daha önce fabrika koşulları zaten çok kötüydü, kimse ilgilenmiyordu diye. Bu hafta da borçlular kapıya dayandı, makinelere el koydular. Bütün bunlar yaşanırken işçiler fabrikaya sahip çıkarken patronlar ortada yok. 170 kişi işsiz kaldık” diye belirterek, seslerinin duyurulmasını istediler.

Bir işçi süreci şu cümlelerle özetliyor:

Ben 2017 yılında CPS Teksil’e başladım. O zamanlar çok kalabalıktık, her şey çok güzeldi, 400 kişi vardık neredeyse. Verilen mücadele sonucu sendikayı hak kazandık ve sendikalı olduk. Patronlar arası anlaşmazlıklar gittikçe büyüdü, bir türlü yoluna girmedi. Sürekli bahaneler… Devir yapmamak için, evrak eksik şu eksik bu eksik deyip durdular. 2020’nin son aylarına doğru sözleşmemiz hala olmamıştı, biz artık kesin çözüm olarak greve çıkma kararı aldık sendikamızla birlikte ve 4 günün sonunda, 5. gün sözleşme imzalandı. Her şey yoluna girmeye başlamıştı, işlerimiz çoğalmaya döndü. 67 kişi kalmıştık ve tekrar uzun yıllar sonun da eleman almaya başladılar. Birkaç ay içinde sayımız arttı, 2 vardiyaya döndük. Zor kötü günler geride kaldı diye seviniyorduk.

Maaşlarımız gecikmeli yatıyordu ama sabrediyorduk, çünkü hepimiz işimizi seviyorduk, kaybetmek istemiyorduk. İşlerimiz o kadar çoğaldı ki, 2 ya da 3 ay tek bir gün bile izin yapmadan çalıştık, pazar da dahil mesailere kaldık.

Ama yine patronumuz sözünde durmadı, yine devir yapmadı, her şey daha kötüye gitmeye başladı. Temizlikçiler işi bıraktı, kendi çöpümüzü kendimiz atıyorduk, tuvaletleri kendimiz temizliyorduk, çayımızı kendimiz demliyorduk. Usta birini yollayıp yaptırıyordu. Biz evimiz gibi kendi işimize sahip çıktık.

Her şey daha kötüye gitti ve şu an da 1 aydan fazladır evlerdeyiz. Teşviğe başvurulmuş haberimiz olmadan, birkac gün önce bina sahibi iş yerimizin kirası ödenmediği için makinaları götürmüş. Bizlerin artık dayanacak gücü kalmadı hepimizin hakları neyse onları versinler, yollarımızı ayırsınlar.


Yorum yap

E-Mail adresiniz yayımlanmayacak. İşaretli alanları doldurmanız zorunludur *

Yanıtı iptal et

İlgili yazılar